Program STIFF niezawodnie oblicza trwałość łożysk
Od pewnego czasu eksperci zdają sobie sprawę, że
przy określaniu trwałości łożysk należy wziąć pod uwagę długą listę różnych obciążeń i czynników. Firma NSK opracowała jednakże ostatnio zoptymalizowane metody i procedury znacząco poprawiające jakość wspomnianych oszacowań.
Konwencjonalne metody określania trwałości łożyska są oparte na znormalizowanych obliczeniach, zwanych także metodą katalogową. Metody te są określone w normie ISO 281.
Parametrami są tu obciążenie łożyska, prędkość obrotowa, obciążalność nominalna i rodzaj łożyska. Wynikową trwałością łożyska jest L10 lub L10h.
Oprócz uwzględnienia powyższych parametrów,
opracowany przez firmę NSK program STIFF bierze także pod uwagę dokładną geometrię wewnętrzną łożyska, luz roboczy lub napięcie wstępne, odkształcenie układu łożyskowego wału, strefę obciążenia oraz rozkład obciążeń pomiędzy elementami tocznymi i bieżnią. W modelu tym elementy toczne są dzielone na przekroje. Dla każdego przekroju określana jest zmodyfikowana trwałość referencyjna. Uzyskane wartości są łączone dla każdego przypadku obciążenia z zastosowaniem składowej czasowej. W ten sposób, oprogramowanie dostarcza danych, które umożliwiają przeprowadzenie szybkich analiz parametrycznych. Możliwe jest także szybkie przetestowanie specjalnych korekt łożysk.
Inne procedury - Analiza FEM sprawdza rozkład czynników wywołujących naprężenia w elementach łożyska, pomagając zoptymalizować łożyska dla aplikacji niestandardowych.
- Analiza częstotliwości bada hałas generowany przez łożysko w aplikacji. Dostarcza to informacji o właściwościach roboczych łożyska.
- TCOS (Technical Computing On-line Service) to zbiór programów obliczeniowych do analizy i obliczania łożysk on-line, z uwzględnieniem bardzo wielu parametrów.